Spis treści
Ktoś bliski prosi o poręczenie pożyczki. Odmawiasz – i czujesz się winny. Zgadzasz się – i zaczynasz się bać. To jedno z niewielu finansowych zobowiązań, które działają dokładnie tak samo jak podpisanie własnej umowy pożyczki, tylko że nie dostajesz ani złotówki. Poniżej znajdziesz konkretne informacje o tym, czym jest poręczenie, jakie ryzyko bierze na siebie poręczyciel i w jakich sytuacjach odmowa jest decyzją rozsądną, a nie złośliwą.
Poręczenie pożyczki to umowa, przez którą poręczyciel zobowiązuje się wobec wierzyciela (instytucji pożyczkowej lub banku) wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby pożyczkobiorca go nie wykonał. Tak wynika wprost z art. 876 § 1 Kodeksu cywilnego. Oświadczenie poręczyciela musi być złożone na piśmie – bez tego jest nieważne.
W praktyce oznacza to, że poręczyciel staje się współdłużnikiem solidarnym. Jeśli pożyczkobiorca przestaje spłacać zobowiązanie, instytucja finansowa może zażądać spłaty bezpośrednio od poręczyciela – bez konieczności wcześniejszego wyczerpania wszelkich możliwości egzekucji z majątku głównego dłużnika (chyba że umowa poręczenia wyraźnie stanowi inaczej).
Co ważne: poręczyciel odpowiada nie tylko za samą kwotę pożyczki, ale też za odsetki i inne koszty wynikające z opóźnienia w spłacie. Zakres odpowiedzialności poręczyciela pokrywa się z bieżącym zakresem zobowiązania dłużnika – wynika to z art. 879 KC.
Poręczenie to nie formalność. Poniżej lista tego, z czym trzeba się liczyć, zanim się podpisze.
Odmowa nie jest oznaką braku zaufania do bliskiej osoby. To ocena ryzyka, która chroni obie strony.
Niestabilne zatrudnienie, nieregularne dochody lub wcześniejsze opóźnienia w spłacie zobowiązań to sygnały, że ryzyko przejęcia długu przez poręczyciela jest wysokie. Instytucje finansowe wymagają poręczyciela właśnie wtedy, gdy sama zdolność kredytowa pożyczkobiorcy budzi wątpliwości – co pośrednio mówi, jak ta instytucja ocenia ryzyko udzielenia pożyczki.
Kredyt hipoteczny, pożyczka ratalna, leasing – jeśli w najbliższych kilku latach planujesz skorzystać z któregokolwiek z tych produktów, poręczenie może Ci to utrudnić lub całkowicie zablokować. Poręczona kwota wlicza się do Twojego salda zobowiązań, nawet jeśli pożyczkobiorca spłaca terminowo. Może to oznaczać odmowę kredytu lub znacznie niższą przyznaną kwotę.
Im wyższa kwota i dłuższy okres spłaty, tym dłużej poręczyciel jest „związany” tym zobowiązaniem. Wieloletnie poręczenie to wieloletnie ograniczenie własnej zdolności kredytowej i wieloletnie ryzyko finansowe.
Zaufanie emocjonalne i ocena sytuacji finansowej to dwie różne rzeczy. Przed podjęciem decyzji o poręczeniu warto zapytać wprost o poziom dochodów, inne zobowiązania i powód, dla którego instytucja finansowa wymaga poręczyciela.
Każde kolejne poręczenie dalej obniża zdolność kredytową. Instytucja finansowa, do której poręczyciel złoży wniosek o własny kredyt, zobaczy wszystkie udzielone poręczenia w BIK i uwzględni je w ocenie ryzyka.
| Sytuacja | Ocena ryzyka dla poręczyciela | Rekomendacja |
|---|---|---|
| Niska kwota pożyczki, krótki okres spłaty, pożyczkobiorca z udokumentowanymi stabilnymi dochodami | Niska | Poręczenie możliwe do rozważenia |
| Pożyczkobiorca z historią terminowych spłat, ustalony limit odpowiedzialności poręczyciela | Niska do średniej | Poręczenie możliwe, jeśli warunki umowy są precyzyjne |
| Pożyczkobiorca z niestabilnym zatrudnieniem lub nieregularnymi dochodami | Wysoka | Odmowa uzasadniona |
| Pożyczkobiorca z wcześniejszymi opóźnieniami w spłacie zobowiązań | Wysoka | Odmowa uzasadniona |
| Poręczyciel planuje własny kredyt hipoteczny lub inwestycję w ciągu 2-3 lat | Wysoka (wpływ na zdolność kredytową) | Odmowa uzasadniona |
| Pożyczka na wysoką kwotę, wieloletni okres spłaty | Bardzo wysoka | Odmowa uzasadniona |
| Poręczyciel ma już inne aktywne poręczenia lub duże własne zobowiązania | Bardzo wysoka | Odmowa uzasadniona |
Jeśli po przemyśleniu decydujesz się udzielić poręczenia, warto zadbać o kilka zapisów w umowie, które ograniczą ryzyko.
Gdy pożyczkobiorca przestaje płacić i wierzyciel zwraca się do poręczyciela, poręczyciel ma kilka możliwości działania.
Warto też wiedzieć, że poręczyciel może podnosić wobec wierzyciela te same zarzuty, które przysługują dłużnikowi – na przykład zarzut przedawnienia roszczenia. Przedawnienie to nie dzieje się automatycznie: poręczyciel musi sam podnieść taki zarzut. Roszczenia wierzyciela z umów pożyczek i kredytów konsumenckich przedawniają się co do zasady po 3 latach (jako roszczenia związane z działalnością gospodarczą).
Po podpisaniu umowy i uruchomieniu pożyczki – praktycznie nie. Wycofanie się z poręczenia wymaga zgody wierzyciela i przedstawienia przez pożyczkobiorcę zastępczego zabezpieczenia. Instytucje finansowe rzadko godzą się na taką zmianę, bo tracą w ten sposób gwarancję spłaty.
Jedynym wyjątkiem jest poręczenie za dług przyszły bez oznaczonego terminu – takie poręczenie można odwołać przed powstaniem długu, składając pisemne oświadczenie woli wierzycielowi (art. 878 § 2 KC). Jeśli pożyczka została już uruchomiona, ta możliwość odpada.
Wpływ jest bezpośredni i trwa przez cały okres obowiązywania poręczenia. Instytucja finansowa, do której poręczyciel złoży wniosek o własne zobowiązanie, uwzględni poręczoną pożyczkę jako pozycję obciążającą jego zdolność – tak jakby to był własny kredyt poręczyciela.
Oznacza to w praktyce:
Wpis poręczenia w BIK pozostaje przez cały czas trwania zobowiązania. Negatywne informacje (związane z opóźnieniami po stronie pożyczkobiorcy, za których pośrednio odpowiada poręczyciel) mogą być przetwarzane przez kilka lat po spłacie.
Zanim odpiszesz lub dasz ustną odpowiedź, warto przejść przez kilka kroków.
Nie musi reagować natychmiast po pierwszym opóźnieniu, ale wierzyciel ma obowiązek niezwłocznie go o tym poinformować (art. 880 KC). Jeśli wierzyciel wypowie umowę pożyczki z powodu zaległości, poręczyciel może zostać wezwany do spłaty całej pozostałej kwoty – nie tylko zaległej raty.
Tak, i to od momentu podpisania umowy poręczenia – niezależnie od tego, czy pożyczkobiorca spłaca terminowo. Instytucja finansowa traktuje poręczoną pożyczkę jako zobowiązanie poręczyciela i uwzględnia ją przy ocenie jego zdolności kredytowej.
Nie, jeśli pożyczka została już uruchomiona. Wycofanie się wymaga zgody wierzyciela i zastępczego zabezpieczenia po stronie pożyczkobiorcy. Instytucje finansowe rzadko wyrażają na to zgodę.
Poręczycielowi przysługuje roszczenie regresowe – czyli prawo do żądania zwrotu spłaconej kwoty od pożyczkobiorcy. Należy niezwłocznie poinformować dłużnika o dokonanej spłacie. Jeśli polubowne odzyskanie pieniędzy nie przynosi efektu, można dochodzić zwrotu na drodze sądowej.
Tak, jeśli odpowiedni zapis znajdzie się w umowie poręczenia. W umowie można ograniczyć odpowiedzialność poręczyciela wyłącznie do kwoty kapitału, z wyłączeniem odsetek i innych kosztów. Warto negocjować taki zapis przed podpisaniem.
Przez cały czas trwania zobowiązania. Po spłacie poręczonej pożyczki bez opóźnień dane statystyczne (bez informacji negatywnych) mogą być przetwarzane przez kilka lat. Informacje o opóźnieniach po stronie dłużnika mogą być widoczne przez kilka lat od daty ich zaistnienia.
W praktyce instytucje finansowe zazwyczaj nie akceptują małżonka jako poręczyciela, jeśli małżonkowie mają wspólność majątkową. Wspólność majątkowa sprawia, że małżonek nie jest wystarczającym dodatkowym zabezpieczeniem – jego majątek jest już w dużej mierze wspólny z pożyczkobiorcą.
Prawo nie ogranicza liczby poręczeń, ale każde kolejne poręczenie obniża zdolność kredytową poręczyciela. Instytucja finansowa może odmówić przyjęcia kolejnego poręczyciela, jeśli jego sytuacja finansowa jest nadmiernie obciążona wcześniejszymi zobowiązaniami i poręczeniami.
Powiązane artykuły