Hipoteka łączna – definicja
Hipoteka łączna to zabezpieczenie jednej wierzytelności na kilku nieruchomościach jednocześnie. Wierzyciel może dochodzić spłaty z każdej z nich oddzielnie lub z kilku naraz, aż do całkowitego uregulowania długu. Zabezpieczenie może dotyczyć nieruchomości jednego dłużnika albo kilku współdłużników solidarnych. Hipoteka łączna powstaje na podstawie umowy lub z mocy prawa, np. podczas podziału działki już obciążonej – wtedy wszystkie nowe nieruchomości przejmują dotychczasowe obciążenie.
Cechy
- Wierzyciel może dochodzić zaspokojenia z każdej nieruchomości z osobna, aż do pełnej spłaty długu.
- Stosuje się ją, gdy jedna nieruchomość nie daje wystarczającego zabezpieczenia.
Znaczenie w praktyce
Hipoteka łączna jest często używana przy dużych kredytach inwestycyjnych i konsolidacyjnych, gdy potrzebne jest silniejsze zabezpieczenie. Daje wierzycielowi szerokie możliwości odzyskania należności, co zwiększa bezpieczeństwo finansowania i jednocześnie nakłada większe obowiązki na dłużników.
